Υποβρύχιο «Titan»: Τα καταστροφικά λάθη που οδήγησαν στην τραγωδία - Έκθεση αποκαλύπτει

Έκθεση καταπέλτη για το καταστροφικό τελευταίο ταξίδι του υποβρυχίου «Titan», εξέδωσαν Καναδοί αξιωματούχοι ασφαλείας.

Το υποβρύχιο από ανθρακονήματα, μήκους 6,7 μέτρων (22 πόδια), βυθίστηκε στον Ατλαντικό Ωκεανό τον Ιούνιο του 2023, καθ’ οδόν προς το ναυάγιο του υπερωκεάνιου «Τιτανικός». Ωστόσο, σχεδόν δύο ώρες μετά την αναχώρησή του με πέντε επιβάτες, η επικοινωνία διακόπηκε. Η OceanGate, η εταιρεία που διοργάνωνε την αποστολή, πραγματοποιούσε εκδρομές στον τόπο όπου βρίσκεται το ναυάγιο του «Τιτανικού».

Στο υποβρύχιο βρίσκονταν ο Hamish Harding, 58 ετών, Βρετανός εξερευνητής και πιλότος, ο Shahzada Dawood, 48 ετών, Βρετανο-Πακιστανός επιχειρηματίας και ο γιος του Σουλεμάν, 19 ετών, ο Πολ-Ανρί Ναρζολέ, δύτης, πιλότος υποβρυχίου, πρώην διοικητής του γαλλικού ναυτικού και κορυφαίος ειδικός στον χώρο του ναυαγίου του Τιτανικού και ο Στόκτον Ρας, ιδρυτής της OceanGate.

Μέσα σε λίγες ημέρες, οι ερευνητές εντόπισαν το ναυάγιο του σκάφους περίπου 400 μίλια (640 χλμ.) ανοικτά των ακτών της Νέας Γης και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όλοι οι επιβάτες πέθαναν ακαριαία όταν η κατασκευή κατέρρευσε κοντά στα συντρίμμια του Τιτανικού.

«Έκανε μόλις 6 δοκιμές ενώ έπρεπε να γίνουν εκατοντάδες»

Στην έκθεσή της, γράφει ο Guardian, η Επιτροπή Μεταφορών και Ασφάλειας του Καναδά (TSB) ανέφερε ότι πολυάριθμες αδυναμίες στον σχεδιασμό του υποβρυχίου και η ευρύτερη εταιρική κουλτούρα αποτέλεσαν βασικούς παράγοντες της καταστροφής.

Η OceanGate παρουσιαζόταν ως μια φιλόδοξη εταιρεία υποθαλάσσιας εξερεύνησης που είχε πρωτοπορήσει με ένα υποβρύχιο από ανθρακονήματα για να εξερευνήσει τα βάθη του ωκεανού.

Οι επιθεωρητές δήλωσαν: «Δεν υπήρχε προηγούμενο για κατάδυση υποβρύχιου από ανθρακονήματα με επιβαίνοντες στα βάθη του ωκεανού και η εταιρεία αναγνώρισε τόσο εσωτερικά όσο και δημόσια ότι οι δραστηριότητές της ενείχαν κίνδυνο».

Η εταιρεία με έδρα την πολιτεία της Ουάσιγκτον κατασκεύασε δύο μοντέλα του «Titan» σε κλίμακα 1/3 για να ελέγξει πώς ανταποκρινόταν στην πίεση. Πραγματοποιήθηκαν έξι δοκιμές σε αυτά τα μοντέλα. Οι δύο εξ αυτών απέτυχαν σε βάθη μεγαλύτερα από το σημείο όπου βρίσκεται ο Τιτανικός.

Η εταιρεία τροποποίησε τον σχεδιασμό και τη διαδικασία κατασκευής προκειμένου να μετριάσει το «κυματοειδές» των στρωμάτων της ίνας άνθρακα. Το «κυματοειδές» μπορεί να αποδυναμώσει δραματικά την αντοχή του υλικού.

Ωστόσο, χωρίς να το γνωρίζει η εταιρεία, ο κύλινδρος από ίνα άνθρακα του «Titan» συσσώρευε ζημιές κάθε φορά που εκτίθετο σε ακραίες πιέσεις κατά τη διάρκεια καταδύσεων σε μεγάλα βάθη.

«Η συνήθης τεχνική πρακτική θα ήταν να υποβληθούν μοντέλα πλήρους κλίμακας σε έναν πολύ σημαντικό αριθμό (εκατοντάδες, ενδεχομένως χιλιάδες) κύκλων δοκιμών», έγραψαν οι επιθεωρητές.

Η OceanGate πραγματοποίησε σχετικά λίγες δοκιμές στο τελικό σκάφος. Αν και διεξήγαγε δοκιμές ισοδύναμες με το βάθος του «Τιτανικού» και σε μεγαλύτερα βάθη, δεν έγινε περαιτέρω ανάλυση για να διαπιστωθεί εάν και πότε το κύτος θα μπορούσε να υποστεί βλάβη μετά από επαναλαμβανόμενη χρήση. «Ο αριθμός των κύκλων υπό ακραία πίεση που θα μπορούσε να αντέξει το κύτος πλήρους κλίμακας ήταν, επομένως, άγνωστος», ανέφερε η έκθεση.

Η έκθεση επισήμανε ότι στον σχεδιασμό των συμβατικών υποβρυχίων χρησιμοποιούνται διαφορετικά υλικά και σχήματα για την αύξηση της ασφάλειας κατά τη λειτουργία σε τεράστια βάθη. Χαρακτήρισε τον σχεδιασμό του «Titan» ως «καινοτόμο» και διαπίστωσε ότι «η κατασκευή και οι δοκιμές του «Titan» δεν ακολούθησαν τις τυπικές μηχανικές πρακτικές».

Οι επιθεωρητές επισημαίνουν επίσης μια σειρά περιστατικών κατά τα οποία το σκάφος ενδέχεται να υπέστη ζημιές, μεταξύ των οποίων η σύγκρουσή του με την αριστερή πλώρη του «Τιτανικού» το 2022 και ένας δυνατός κρότος όταν το «Τιτάν» αναδύθηκε από μια άλλη κατάδυση λίγες μέρες αργότερα. Επιπλέον, το σκάφος παρέμεινε εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες για σχεδόν ένα χρόνο, μεταξύ του 2022 και του 2023.

«Κάθε φορά που μια κατασκευή υποβάλλεται σε καταπόνηση, ενδέχεται να συσσωρεύονται μικρές ζημιές», αναφέρεται στην έκθεση. «Όσο μεγαλύτερη είναι η καταπόνηση που ασκείται στην κατασκευή, τόσο πιο γρήγορα θα συσσωρεύονται αυτές οι ζημιές».

Αν και το σκάφος ολοκλήρωσε με επιτυχία 13 καταδύσεις, οι συσσωρευμένες αδυναμίες στα υλικά είχαν ως αποτέλεσμα η 14η κατάδυση να αποβεί μοιραία. Αν και δεν ανακτήθηκαν όλα τα συντρίμμια, οι ερευνητές εκτιμούν ότι η αστοχία του σκάφους συνέβη 5,397 δευτερόλεπτα αφότου το πλήρωμα του υποβρυχίου έστειλε ένα μήνυμα κειμένου σε βάθος άνω των 3.000 μέτρων.

Το σύστημα ακουστικής παρακολούθησης που χρησιμοποιείται για να προειδοποιεί τα πληρώματα για επικείμενη αστοχία της δομής «δεν είχε δοκιμαστεί ώστε να αποδειχθεί ότι θα παρείχε σταθερά επαρκή έγκαιρη προειδοποίηση» και, όταν συνέβη η καταστροφή, «δεν λειτούργησε όπως προβλεπόταν κατά τη διάρκεια του συμβάντος», σύμφωνα με την έκθεση.